Za nazwiskiem Damiana Wleklaka stoi jedna z ciekawszych historii polskiej piłki ręcznej ostatnich dekad. To były reprezentant Polski, medalista mistrzostw świata, środkowy rozgrywający oraz trener związany przede wszystkim z Wybrzeżem Gdańsk. Przyglądam się jego drodze zawodniczej, najważniejszym sukcesom, pracy szkoleniowej i temu, co jego kariera mówi o rozwoju polskiego szczypiorniaka.
Najważniejsze fakty o karierze Damiana Wleklaka
- Data urodzenia: 28 lutego 1976 roku w Malborku.
- Pozycja: środkowy rozgrywający, czyli zawodnik odpowiedzialny za prowadzenie ataku.
- Reprezentacja Polski: około 165 meczów i 273 zdobyte bramki.
- Największe sukcesy: srebro mistrzostw świata w 2007 roku, brąz w 2009 roku oraz Puchar Świata w 2008 roku.
- Kluby: Wybrzeże Gdańsk, Wisła Płock, Alpla HC Hard i TSV GWD Minden.
- Po zakończeniu gry: trener, asystent selekcjonera i działacz związany z rozwojem piłki ręcznej.
Kim jest Damian Wleklak
Damian Wleklak urodził się w Malborku, ale sportowo dorastał w Gdańsku. Zanim na dobre związał się z piłką ręczną, próbował sił w piłce nożnej i judo. O wyborze szczypiorniaka zdecydował przypadek, jednak bardzo szybko okazało się, że najlepiej pasuje do dyscypliny wymagającej odporności, szybkości decyzji i odpowiedzialności za zespół.
W młodości występował jako obrotowy, lecz z czasem przesunięto go na środek rozegrania. To istotna zmiana. Środkowy rozgrywający nie ogranicza się do rzucania bramek. Steruje tempem ataku, odczytuje ustawienie obrony i uruchamia kolegów na skrzydłach oraz na kole. Właśnie ta boiskowa inteligencja stała się jednym z największych znaków rozpoznawczych zawodnika.
W polskich mediach sportowych pojawiały się także jego pseudonimy, między innymi „Zdechły” i „Groszek”. Dla mnie ważniejsze od przydomków jest jednak to, że jego kariera pokazuje drogę od wychowanka gdańskiego klubu do doświadczonego reprezentanta, który później potrafił wykorzystać wiedzę również na ławce trenerskiej.
Droga przez Wybrzeże, Wisłę i zagraniczne ligi
Pierwszym ważnym klubem Wleklaka było Wybrzeże Gdańsk. Już jako junior zdobywał medale mistrzostw Polski, a w 1997 roku z młodzieżową reprezentacją kraju zajął czwarte miejsce w mistrzostwach świata. W seniorskiej drużynie gdańskiego klubu grał w latach 1994-2001 i dwukrotnie sięgnął po mistrzostwo Polski, w sezonach 2000 i 2001.
W 2001 roku przeniósł się do Wisły Płock. Był to okres budowania silnej pozycji płockiego zespołu w krajowych rozgrywkach. Wleklak zdobył z Wisłą cztery kolejne tytuły mistrzowskie, w latach 2002, 2004, 2005 i 2006. Taka regularność dobrze pokazuje jego wartość, ponieważ nie był wyłącznie efektownym rozgrywającym. Dawał drużynie stabilność w meczach, w których liczyły się konsekwencja i chłodna głowa.
| Okres | Klub lub etap kariery | Najważniejsze znaczenie |
|---|---|---|
| 1994-2001 | Wybrzeże Gdańsk | Rozwój seniorski i dwa mistrzostwa Polski |
| 2001-2007 | Wisła Płock | Cztery tytuły mistrza Polski |
| 2007-2009 | Alpla HC Hard | Gra w lidze austriackiej i doświadczenie zagraniczne |
| 2009-2011 | TSV GWD Minden | Występy w niemieckiej Bundeslidze |
Po udanym okresie w Polsce wyjechał do Austrii, gdzie reprezentował Alpla HC Hard, a następnie trafił do niemieckiego TSV GWD Minden. Gra w Bundeslidze była wymagającym sprawdzianem, bo tamtejszy handball od lat słynie z wysokiego tempa, mocnej obrony i dużej presji fizycznej. To doświadczenie później przydawało się Wleklakowi w pracy z zawodnikami i w ocenie poziomu krajowych rozgrywek.
Najważniejsze momenty w reprezentacji Polski
W pierwszej reprezentacji Polski Wleklak występował od 1998 roku. W biograficznych zestawieniach przypisuje mu się około 165 spotkań i 273 bramki. Nie były to wyłącznie statystyki budowane w meczach towarzyskich. Był częścią zespołu, który należał do światowej czołówki i rywalizował o medale najważniejszych turniejów.
Największym sukcesem pozostaje srebrny medal mistrzostw świata w 2007 roku. Polska przegrała wtedy finał z Niemcami, ale sam awans do meczu o złoto był przełomem dla całej dyscypliny. Dwa lata później kadra zdobyła brązowy medal mistrzostw świata w Chorwacji. Wleklak pełnił wówczas funkcję kapitana reprezentacji, co dobrze oddaje jego pozycję w drużynie.
W 2008 roku dołożył do tego zwycięstwo w Pucharze Świata. Turniej ten nie ma takiego prestiżu jak igrzyska olimpijskie czy mistrzostwa świata, ale dla tamtej generacji reprezentantów był ważnym potwierdzeniem, że Polska potrafi regularnie wygrywać z najlepszymi.Patrząc na jego występy, nie sprowadzałbym roli Wleklaka do liczby zdobytych bramek. Środkowy rozgrywający często wpływa na wynik poprzez asysty, zmianę rytmu akcji, wymuszenie przesunięcia obrony i właściwe ustawienie partnerów. To elementy mniej widoczne w podstawowych statystykach, ale bardzo ważne dla funkcjonowania całej siódemki.
Przejście z boiska na ławkę trenerską
Po zakończeniu kariery zawodniczej Wleklak nie odszedł od piłki ręcznej. W 2011 roku został asystentem Bogdana Wenty w reprezentacji Polski, a rok później razem z Danielem Waszkiewiczem tymczasowo prowadził kadrę seniorów po rezygnacji dotychczasowego selekcjonera.
Najmocniej kojarzony jest jednak z pracą w Wybrzeżu Gdańsk. W latach 2012-2015 współpracował z Danielem Waszkiewiczem, a później samodzielnie prowadził zespół. W 2014 roku wywalczył z nim awans do najwyższej klasy rozgrywkowej. To osiągnięcie miało szczególną wagę, ponieważ oznaczało odbudowę klubu z dużymi tradycjami.
Równolegle był związany z reprezentacją Polski B, a w kolejnych latach działał także w strukturach szkoleniowych Związku Piłki Ręcznej w Polsce. Jego praca obejmowała między innymi ocenę rozgrywek Superligi mężczyzn i kwestie związane z rozwojem trenerów. W 2025 roku został również wymieniony w składzie zarządu ZPRP.
W styczniu 2026 roku PAP cytowała go jako byłego reprezentanta i menedżera PGE Wybrzeża Gdańsk. To pokazuje, że jego obecność w polskim handballu ma dziś bardziej organizacyjny i ekspercki charakter niż czysto sportowy. Zawodnik, który wcześniej odpowiadał za tempo akcji na środku rozegrania, teraz może wpływać na kierunek rozwoju klubu i całego środowiska.
Czego młodzi zawodnicy mogą nauczyć się z tej kariery
Historia Wleklaka jest ciekawa także z punktu widzenia szkolenia. Po pierwsze, pokazuje, że zmiana pozycji może otworzyć drogę do większej kariery. Początkowa gra na kole nie przeszkodziła mu w późniejszym rozwoju jako rozgrywającego. Liczyła się gotowość do nauki i dopasowania do potrzeb zespołu.
Po drugie, jego przykład przypomina, że środkowy rozgrywający musi rozwijać coś więcej niż rzut. Potrzebuje obserwacji, komunikacji, znajomości systemów obronnych i umiejętności podejmowania decyzji pod presją. Na treningach warto więc ćwiczyć nie tylko wykończenie akcji, lecz także czytanie gry przed otrzymaniem piłki.
- ucz się rozpoznawać ustawienie obrony zanim rozpoczniesz akcję,
- ćwicz podania w ruchu i zmianę tempa,
- analizuj, kiedy lepiej podać, a kiedy samemu zaatakować lukę,
- traktuj komunikację z obrotowym i skrzydłowymi jako część techniki,
- oglądaj własne mecze pod kątem decyzji, nie tylko zdobytych bramek.
Co po tej karierze zostaje polskiej piłce ręcznej
Najważniejszy wniosek z drogi Damiana Wleklaka jest prosty. To kariera zbudowana na przejściu przez wszystkie poziomy sportu: od szkolenia młodzieżowego, przez mistrzostwa Polski i reprezentację, po zagraniczne ligi oraz pracę trenerską.
Dla młodych szczypiornistów jego przykład może być lekcją cierpliwości i wszechstronności. Sam talent nie wystarcza, jeśli zawodnik nie potrafi zmieniać się wraz z wymaganiami zespołu. Właśnie dlatego Wleklak pozostaje ważną postacią polskiej piłki ręcznej, nie tylko jako medalista, lecz także jako człowiek, który po zejściu z boiska nadal pracuje na rozwój dyscypliny.
